Ik leg deze schijnvertoning bloot binnen de gangbare medische opvattingen over ziekte; namelijk dat ziektekiemen ziekten overbrengen en dat het immuunsysteem reageert om deze ziektekiemen te bestrijden voordat ze het lichaam ernstige schade kunnen toebrengen.

Vanuit dat oogpunt is een vaccinatie bedoeld als een soort oefening. Het bereidt het immuunsysteem voor op het echte werk: het moment waarop de ziektekiem binnendringt en het lichaam binnendringt.

Een ziekteverwekker, levend of dood, of een deel van een ziekteverwekker, of een stukje RNA uit een ziekteverwekker wordt in het lichaam geïnjecteerd. Het immuunsysteem reageert en ‘wint’. Er ontstaat beschermende immuniteit.

Daardoor is het immuunsysteem voorbereid om precies dezelfde strijd te winnen als de echte ziektekiem zich later zou voordoen.

Volgens de medische wetenschap bewijzen vaccinaties – miljarden ervan – dat de oefening succesvol is. Het immuunsysteem weet de ziektekiemen in het vaccin inderdaad te verslaan.

Wat zegt dat tegen onderzoekers?

Denk er eens over na.

Na miljarden oefeningen doet het immuunsysteem precies wat het moet doen.

De voor de hand liggende conclusie is:

Daarom is die repetitie helemaal niet nodig.

Het bewijs is geleverd. Het immuunsysteem is altijd klaar voor het echte werk. Het was er al klaar voor, ook zonder vaccinatie.

Vaccinaties werken net als het echte werk: net alsof de echte ziekteverwekker het lichaam binnendringt. Als het lichaam tijdens de ‘repetitie’ met het vaccin precies doet wat het hoort te doen, was het AL KLAAR voor het echte werk. En had het die repetitie helemaal niet nodig.

Die oefeningen – vaccinaties – zijn helemaal niet nodig.

Onderzoekers zijn zich altijd bewust geweest van deze overduidelijke absurditeit.

Ze kwamen met een antwoord:

Hulpstoffen. Zoals bijvoorbeeld aluminium. Ze beweren dat het toevoegen van hulpstoffen aan vaccins de reactie van het immuunsysteem tijdens de ‘repetitie’ VERSTERKT.

Daarom zorgen vaccinaties ervoor dat het immuunsysteem ‘topklaar’ is voor het echte werk, de echte ziekteverwekker, mocht die zich voordoen.

Maar de onderzoekers schieten tekort in deze verklaring voor het adjuvans. Er is namelijk geen bewijs dat het immuunsysteem krachtiger reageert op de ziekteverwekker in het vaccin. Het zou ook kunnen dat het immuunsysteem een afzonderlijke reactie op het adjuvans opbouwt.

Onderzoekers GAAN ER GEWOON VAN UIT dat de versterkte immuunrespons een reactie is op de ziekteverwekker in het vaccin, en uitsluitend op die ziekteverwekker.

Dus hun strategie mislukt.

Hier is nog een laatste argument dat onderzoekers aanvoeren: „Nee, zie je, de oefening en de echte situatie zijn niet hetzelfde. Bij vaccinatie geven we het lichaam een verzwakte versie van de echte ziekteverwekker. Zo bereiden we het lichaam voor. Het feit dat het lichaam tijdens de oefening heel goed presteert, betekent dus niet dat het AL klaar was voor de echte situatie.”

Mijn antwoord: „Je geeft toe dat de oefening tegen een zwakkere versie van het echte werk was. Als dat zo is, heeft vaccinatie helemaal geen zin. Sinds wanneer bereidt oefenen tegen een zwakkere tegenstander iemand voor op een gevecht met een sterkere tegenstander?“

Wat we overhouden is precies wat ik hierboven heb beschreven: vaccinaties, als ze al iets aantonen binnen het beperkte medische model, laten zien dat het lichaam uitstekend is voorbereid op de komst van de echte ziekteverwekker – en daarvoor geen ‘repetitie’ in de vorm van een vaccinatie nodig heeft.

En dat is de doodlopende weg waar het hele uitgangspunt achter vaccinaties op uitloopt. Nergens.

Het hele idee is belachelijk.

En dat is altijd zo geweest.

Natuurlijk zou geen enkele conventionele arts dit ooit toegeven. Als hij dat wel zou doen, zou zijn carrière voorbij zijn.

—De situatie is nog erger zodra we buiten het medische model en de context daarvan treden. Als je bijvoorbeeld GEEN ENKEL bewijs hebt dat virussen bestaan, hoe kun je dan alle vaccins rechtvaardigen die bedoeld zijn om mensen immuun te maken tegen virussen?

Vaccinatie is een kunstmatige schijnvertoning, net als zoveel andere dingen in de moderne geneeskunde.

—En natuurlijk heeft het vreselijke verwondingen en dodelijke slachtoffers veroorzaakt en doet het dat nog steeds.

Het is dus gevaarlijk.

Dodelijk.

En volkomen overbodig.

— Jon Rappoport